Woensdag 21 Juli 2010 at 11:17 pm
De reed waaraan wij wonen ("reed" is het Friese woord voor een tamelijk smalle, maar niettemin verharde weg) is niet bepaald een verkeersader. Eigenlijk komen hier alleen de bewoners en bezoekers van de 7 woningen, de postbestellers en krantenbezorgers en natuurlijk de jongens Z. en Z. om hun brommers en crossmotoren te testen.
Nochtans heeft het de Gemeente Heerenveen behaagd dit ongeveer 1 km lange stukje van het gemeentelijke wegennet te doen voorzien van een nieuwe asfaltlaag. Zelf had ik liever een glasvezelkabel gehad, want ik hecht meer aan snel dataverkeer. Op RTV Boslucht is te zien dat het project met groot materieel en veel mankracht is aangepakt.
Maandag 19 Juli 2010 at 10:33 pm
Als het niet koud is, maar bijvoorbeeld warm, is het heerlijk om buiten te eten, koffie te drinken of de krant te lezen. Maar als het regent word je nat en de krant ook, dus dat is dan weer minder aangenaam. Wij wilden al jaren heel graag een veranda, maar dat was gezien de architectuur van ons woudboerderijtje met aanbouw niet te realiseren. Na veel puzzelen hebben we een terrasoverkapping bedacht die wel past. En dat vinden we heerlijk. Op RTV Boslucht vind je een filmpje over "the making of."
Dinsdag 13 Juli 2010 at 8:18 pm
Raisa is, naar schatting, zes jaar geleden geboren als Labrador. Ze is echter niet terecht gekomen in een gezin, om het daar lekker honds te hebben, maar in handen gevallen van een broodfokker, die het niet zo nauw nam (neemt). Raisa heeft zo vaak als het maar kon nestjes gekregen en het grootste deel van haar tijd doorgebracht achter de tralies. Dat ze uit verveling heel wat heeft afgekauwd op die tralies is aan haar gebit goed te zien. Toen ze zo'n beetje was uitgeworpen werd Raisa te koop aangeboden. Mijn jongste zus wilde graag een Labrador, maar bij voorkeur een al iets gebruikt exemplaar. Toen ze (via Marktplaats) met Raisa in contact was gekomen smolt ze onmiddellijk. Er zit namelijk nogal wat weekhartigheid bij ons in de famile. We vechten er tegen, maar meestal zonder vrucht.
Het afgelopen weekend mocht Raisa bij ons logeren. Dat ze, met haar voorgeschiedenis, wat angstig en onrustig is valt te begrijpen. Dat het toch een alleraardigste hond is gebleven is al een stuk minder begrijpelijk. Raisa is bang voor onweer, dus ze viel met haar neus in de boter. Ik heb het grootste deel van de nacht in mijn relaxfeauteuil doorgebracht, met Raisa aan mijn zijde. Onze eigen Beertje is ook niet dol op onweer, maar hij is inmiddels zo doof dat hij alleen bij de paar zeer krachtige slagen nog de moeite neemt het op een trillen te zetten.
Ik vertel dit zo uitgebreid om je te waarschuwen nooit een pup te kopen bij een fokker die niet is aangesloten bij de rasvereniging van het merk waar je voorkeur naar uitgaat. Die pups zijn weliswaar een stuk duurder, maar dan weet je wel wat je in huis haalt, je hebt "garantie" en je weet dat de moederhond ook een fatsoenlijk bestaan heeft. Daar zien de rasverenigingen namelijk op toe. Raisa heeft het nu prima, maar of ze in de haar resterende jaren nog rust zal vinden is te betwijfelen.
Maandag 12 Juli 2010 at 4:52 pm
Mijn kleindochter Tess is nog geen drie jaar, maar het heeft er alle schijn van dat ze als tienjarige een solo zeiltocht rond de wereld gaat maken. Sponsoren kunnen zich bij mij melden, maar wacht niet te lang: ik verwacht veel belangstelling. Zeeman en Bavaria hebben nog geen keiharde toezeggingen gedaan en Delta Lloyd, zeilsponsor bij uitstek, overlegt nog met de Raad voor de Kinderbescherming.
Zondag 11 Juli 2010 at 11:54 pm
Ik heb gedaan wat ik kon. En vlak voor de goal (die wegens buitenspel kort daarvoor niet had mogen worden toegekend) riep ik nog heel hard: "Oei." Nou ja, ik denk dat verliezen van Spanje voor Europa uiteindelijk beter is dan winnen van Duitsland. Want dat hadden we deze keer natuurlijk makkelijk gered.
Vrijdag 09 Juli 2010 at 11:21 pm
Het overkomt me wel vaker als ik de alcoholische teugels licht heb laten vieren, zeker als dat wordt gecombineerd met wat extra vlees-inname in dit barbecueseizoen. Jicht is een zeer pijnlijke gewrichtsontsteking. Deze keer is mijn linker grote teen rood en gezwollen en snijdt bij iedere stap die ik zet een helse pijn door mijn voet. Tot dusverre is het altijd over gegaan. Daar reken ik nu ook maar op.
Donderdag 08 Juli 2010 at 11:34 am
Lekker op het terras werken aan de layout van ons clubkrantje: het leek zo aangenaam. Kijk maar eens hier.
Maar het werd al snel warmer dan ik prettig vond, vliegend ongedierte kon mijn bloed wel drinken en ondanks de parasol was het beeldscherm slechts met moeite te bezichtigen. Ik zit dus nu in de gekoelde studio en dat bevalt me zeer. Dadelijk nog maar weer eens een kopje koffie op het terras, na een nieuwe dosis muggenolie te hebben aangebracht.
Dinsdag 06 Juli 2010 at 11:27 am
Een gezin met drie kinderen was al naar een paar wedstrijden wezen kijken in Zuid-Afrika (voetballen, ik zeg het er voor de minder geïnteresseerden even bij). Eenmaal thuis bleek Nederland zowaar tot de halve finale te zijn doorgedrongen. Dat mochten ze natuurlijk niet missen. Snel voor een paar dagen terug naar Zuid-Afrika om de wedstrijd tegen Uruguay te bekijken. En als Nederland de finale haalt doen ze het volgende week nog eens.
Ik heb even opgezocht dat alleen het vliegen al € 12.000,- kost. En je zit dus twee keer een uur of 22 in zo'n vliegmachine. De vader verklaarde dat dit zo uniek was dat hij zijn kinderen dit wilde laten meemaken. En voor de cultuur gingen ze ook nog even naar Robbeneiland.
Je moet er wat voor over hebben.
